Info
De Nederlandse band The Mirror Conspiracy maakte indruk met zijn debuut-album Mozaic. Het tijdschrift Jazzism had er maar liefst vier sterren voor over, en hoorde er verwijzingen in naar de muziek van Soft Machine en Weather Report.
De Nederlandse band The Mirror Conspiracy maakte indruk met zijn debuut-album Mozaic. Het tijdschrift Jazzism had er maar liefst vier sterren voor over, en hoorde er verwijzingen in naar de muziek van Soft Machine en Weather Report. Maar dat zijn bands uit vroeger tijden. The Mirror Conspiracy is van nu, en neemt naast jazz en rock ook trip-hop en andere dance-stijlen in de mix op.
Beeldende kunst is ook een belangrijke inspiratiebron en de groep blinkt uit in het schilderen met klankkleuren. De saxofoons van Ghasem Batamuntu, de stem van Daisy Cools en de viool van Esther Vroegindeweij zijn daarbij sterke troeven. Bandleider Mike Bindraban stuurt van achter zijn keyboards de composities van eigen hand, van basgitarist Nikos Paisopoulos en van gitarist Patrick Verdonk aan. De man die subtiel én strak voor het drumwerk zorgt, is Martijn Groen.
Tijdens de Music Meeting 2010 schuift als gast de Franse trompettist Erik Truffaz aan, die ook al een geduchte reputatie in de crossover-wereld heeft. Hij wordt soms wel de Franse Miles Davis genoemd, en speelde inmiddels een aantal albums voor het Blue Note-label vol. The Mirror Conspiracy trad eerder met hem op, tot grote wederzijdse tevredenheid.
Mike Bindraban keyboards, Fender Rhodes
Nikos Paisopoulos bas
Patrick Verdonk gitaar, EBow, sampler
Esther Vroegindeweij viool
Martijn Groen drums
Daisy Cools zang
Angelo Franzen gitaar
Ghasem Batamuntu sopraansaxofoon, fluit, percussie
Erik Truffaz trompet
tekst:
www.musicmeeting.nl
Dromerige collage vol stuwende ritmes
Wie
Op het podium van de Haai staat The Mirror Conspiracy: een Nederlandse band die eerder dit jaar het debuutalbum Mozaic uitbracht. De titel is goed gekozen, want Mozaic is een bonte verzameling van stijlen, klanken en geluiden.
Verwachting
Het programmaboekje van Music Meeting klopt de spanning op door te verklappen dat The Mirror Conspiracy versterking krijgt van Erik Truffaz, "de Franse Miles Davis". En op het podium zien we een soort altaar met een tribal kleedje met daarbij een didgeridoo, sambaballen en de meest uiteenlopende rinkeldingen. Dat belooft wat!
Uitkomst
The Mirror Conspiracy zet direct stevig in, met een haast psychedelische sound die alle kanten opgaat. Een muzikale waaier aan stijlen, een breed palet aan klanken. Trompettist Truffaz verstrerkt zijn instrument elektronisch en bewerkt zijn klank ter plaatse. En ook de rest van de band speurt naar bijzondere klanken; om soms tegelijk weer uit te barsten in een swingend tempo. Het resultaat is een muzikale trip, een dromigere collage, vol stuwende ritmes. Halverwege komt een zangeres met donkere triphopstem die een poplied inzet. En ook dat klinkt goed. Een electisch geheel zou een liefhebber zeggen; mijn buurvrouw vond het los zand.
Publiek
Houden de mensen in het begin nog afstand, langzaamaan wordt het vooraan steeds drukker. Velen gaan op in de muziek. En dat vindt The Mirror Conspiracy zichtbaar leuk.
Oordeel
Een groot muzikaal experiment, die alle kanten opgaat, maar waar niet altijd even goed grip op is te krijgen. Maar het is de vraag, overigens, of dat erg is,
.jpg)
