Codarts Big Band

De composities van de Afro-Braziliaanse componist Moacir Santos worden op een enthousiaste maar platte wijze uitgevoerd.

On stage
De bigband van het conservatorium van Rotterdam is een gemengd gezelschap, nog jong en een beetje nerveus. Ilja Reijngoud, dirigent en artistiek leider heeft voor de arrangementen gezorgd en speelt ook een passionele trombonesolo. Ook Jasper van Damme spuwt vuur op zijn altsax. Hij is net als zangeres Lilian Vieira speciaal voor dit optreden uitgenodigd. 

Wat
Moacir Santos is een beetje in de vergetelheid geraakt en dankzij enthousiaste jonge bigbands in Brazilië komen zijn werken tegenwoordig weer volop in de picture. Ongetwijfeld is de vonk overgeslagen naar Ilha Reijngoud van Codarts waar een rijke jazz- en worldafdeling huist.

Santos (1926-2006) was zijn tijd ver vooruit. Al in de jaren 1960 gebruikte hij Braziliaanse ritmes, zoals samba en maracatu in zijn composities waarin vrije jazz en westers klassiek samenkomen. Hij noemde zijn werken Coisas (dingen) omdat hij te bescheiden was om het woord opus te gebruiken. Hoewel zijn naam op de achtergrond is geraakt, zijn zijn Coisas bij iedereen wel bekend. Coisa nr 5 is met de tekst van Mario Telles het lied Nanã geworden en talloze keren gecovered.

Nanã wordt vandaag gezongen door Lilian Vieira, die ondanks haar charmante verschijning geen echte Braziliaanse sfeer weet neer te zetten. Ze is niet in staat om het geheel wat ronder en zachter te laten klinken. Haar zang, die puntig en schel is, wordt juist meegezogen in het harde en platte geluid van de bigband. Waar is de dynamiek? Ook in de instrumentale stukken gaan veel subtiliteiten verloren. Misschien zijn het de zenuwen?

Publiek
We staan buiten bij de Mississippi waar een aardig clubje mensen geniet van de felle zon en de Braziliaanse ritmes. Er wordt zelfs samba gedanst aan de zijkant.

Oordeel
Met het spel zit het wel goed, technisch en vakkundig. De solo's zijn spetterend, maar teveel gespetter maakt de muziek niet mooier.

Gezien: Mississippi 15.00 - 16.00 zondag 10 juli North Sea Jazz 2011 Charlie Crooijmans

De Codarts Big Band van het Rotterdams conservatorium is de eerste Nederlandse big band in de reeks van zes die tijdens dit North Sea Jazz worden gepresenteerd op het Mississippi-buitenpodium


Wie
Hoor je bij de meeste big bands een dankbaar teruggrijpen op de traditie, dirigent Adrian Mears weet de Codarts Big Band te verleiden tot een paar leuke nieuwe dingen. In zijn stuk Flora and Fauna bijvoorbeeld bespeelt Mears - die ook als trombonist optreedt - de didgeridoo, de knerpende blaaspijp van de Australische aboriginals.

Verwachting
Verrassend is ook de opbouw van de stukken. Bij zo'n groot orkest als dit volgen de nummers soms al gauw een vast stramien: thema, variatie, solo, terug naar het thema. Niets van dat alles bij de Codarts Big Band. Dit is een band die het lef heeft om het big band idioom van een paar shots "different" te voorzien. Mears' stukken kennen allerlei verrassende wendingen, snelle en langzame stukjes wisselen elkaar af, vocale en instrumentale gedeelten houden elkaar mooi in evenwicht, en de klankkleur van de band lijkt op een vrolijk feestvierende kameleon: onbekommerd dwaalt het orkest van schetterend koper naar ingetogen, mooie zachte akkoorden.

Wat
Als het slotstuk wordt ingezet, Le French Revenge, roffelen de trommels alsof een Frans-Engelse oorlog nog eens dunnetje overgedaan moet worden. Het koper legt een bodem van door elkaar gevlochten nootjes, Mears speelt een mooie gedragen melodie, en dan gaat de groove voort als een strijdlustig paard in gestrekte draf! En wat een solisten, die jongens en meisjes van het Codarts Conservatorium!

Oordeel
Dit zijn Young Professionals met een hele grote nadruk op het woord professionals. Solo's van trompet, sax en trombone wisselen elkaar af in een opzwepend ritme, tot groot enthousiasme van het publiek. Een big band om trots op te zijn in de thuisstad van het NSJ.

Gezien: Codarts Big Band, 18.15-19.15, 10 juli 2010, Mississippi, North Sea Jazz, Aad van Nieuwkerk