Info
Van de Balkan naar Milaan en terug, dat is de muzikale route van Figli Di Madre Ignota.
Figli Di Madre Ignota is een achtkoppig gezelschap uit Italie dat spaghettibalkan maakt: een mix van Oost-Europese volksmuziek en Italiaanse tarantella. maar ook met invloeden van klezemer, ska en rock.
Rockband
De band bstaat inmiddels een jaar of 15. In eerste instantie waren de bandleden op zoek naar een geluid dat enerzijds beinvloed was door de toen populaire groep Mano Negra en anderzijds door Tom Waits. Al experimenterend kwamen ze uit bij invloeden uit de klezmer en de balkan. Zelf ziet de band zich als een doodordinaire rockband die allerlei invloeden in zijn muziek verwerkt.
Italiaans
Op de muziek van Figli Di Madra Ignota wordt vaak direct de stempel Balkan geplakt. Dat is volgense de band onterecht. Want want ze doen is vergelijkbaar wat wat iemand als Renato Carosone in de jaren zestig deed. Hij namelijk mixte mediterrane invloeden met traditionele Napolitaanse muziek. Italiaanse volksmuziek dus. Met wat invloeden van elders.
Cabaret
In een interview legt zanger en gitarist Marco Pampaluna de formule van de band als volgt uit: "Onze humoristische cabareteske nummers zijn voor ons gewoon een middel om onszelf niet te serieus te nemen. Wij zijn gewoon een bende idioten die graag lol maken met het publiek. We bekijken de wereld met een gezonde dosis ironie en zelfspot en vinden al die artiesten die zichzelf super serieus nemen gewoon saai. Niet elke muzikant is een Messias en in de aloude traditie van de commedia dell’arte zijn wij de harlekijns van de muziekwereld; echte Italianen weet je wel!"
Nieuwe cd
In 2010 wordt de nieuwe cd "Combat Disco Casbah" uitgebracht. Daarna volgt een vrij uitgebreide Europese toer waarbij de band Nederland aandoet tijdens het Folkwood Festival en Lowlands.
De sketches Figli de Madre Ignota
De Spaghetti folkband brengt een patchwork aan stijlen. Het achtkoppige gezelschap uit Italië weet het publiek op een leuke manier te entertainen.
CONCERT
Figli de Madre Ignota, Lowlands Lima, zondag 22 augustus 2010
MUZIEK
Dat de groep zichzelf niet al te serieus wilt nemen, wordt al meteen duidelijk. De blazers met een rode pofbroek en een fez maken kolderieke danspasjes. De gitarist en bassist zwiepen aan de andere kant met hun haren alsof het ware metalisten zijn. Soms spelen ze ook zo. De muziek bevat een veelheid aan stijlen, soms als een patchwork aan elkaar genaaid. Klezmer en ander Oost-Europese stijlen zijn grote inspiratiebronnen. Maar vergis je niet, bellydance, rap en cumbia zijn ook makkelijk in te passen. En waarom ook geen gitaartje allá The Shadows? En toch overheerst de Italiaanse kleur. Vooral door de zang die net zo sentimenteel als romantisch klinkt.
PLUS
Ze zijn soms echt heel komisch. Zeker wanneer de zanger en trombonist met elkaar gaan boksen!
MIN
Er is niet veel ruimte voor improvisatie en publieksparticipatie en dat schept afstand. De nieuwe cd Fez Club doet onterecht suggereren dat de muziek Marokkaans georiënteerd.
CONCLUSIE
Een zeer vermakelijke act. Door het theatrale aspect zijn de liederen goed te begrijpen. Liever geen Engels gebruiken, dat past gewoon niet zo.
Charlie Crooijmans
