Een stortvloed aan noten bij John McLaughin & The 4th Dimension
Gitarist McLaughlin en zijn 4th Dimension storten een virtuoze, maar ook verstikkende waterval aan noten de zaal in.
On Stage
John McLaughlin uiteraard op gitaar. Gary Husband speelt zowel toetsen als drums bij dit concert. Opvallend zijn de zwarte handschoenen die bassist Etienne Mbappé draagt, iets wat hem overigens helemaal niet lijkt te hinderen getuige zijn virtuoze spel. Ranjit Barot neemt de drums voor zijn rekening (er staan twee drumkits op het podium).
Wat
De gitarist was eind jaren zestig van grote invloed op Miles Davis, met wie hij destijds speelde ten tijde van de switch die Davis maakte naar meer rock georiënteerde muziek. En zijn Mahavishnu Orchestra veroorzaakte begin jaren zeventig een revolutie in gitaarland. Het kwartet laat vandaag een potje ouderwetse fusion en jazzrock horen met zowel recent materiaal als oudere stukken uit het enorme repertoire van McLaughlin. Maar verdorie wat een gedateerd geluid, alsof je meer dan twintig jaar in het verleden wordt teruggezonden. De synth geluiden lijken rechtstreeks uit de jaren tachtig afkomstig en zijn eigenlijk heel erg fout. Het gitaargeluid van McLaughlin klinkt erg digitaal en de oversturing is schril en dunnetjes. Dan hoor ik toch liever de echte vintage sounds uit de jaren zeventig met een pure toon. Toch wordt er ontzettend virtuoos gespeeld door alle bandleden. McLaughlin lijkt op z'n gemak en blijft verbluffen met zijn supersnelle solo's over de meest exotische maatsoorten.
Publiek
Al een half uur voor aanvang zijn alle stoelen bezet en vlak na het begin is het dringen geblazen in de Congo tent, waar vooral liefhebbers van het eerste uur staan samengepakt. De stortvloed aan noten lijkt niemand te verstikken en wordt juist dankbaar ontvangen.
Moment
Het is aanstekelijk om te zien hoe Husband tijdens diverse nummers zijn keyboard even verruilt voor een drumintermezzo om daarna weer snel door te spelen op toetsen.
Oordeel
Alle vier de musici beheersen hun instrumenten tot in de puntjes en er worden geen fouten gemaakt. Toch wordt het optreden gekenmerkt door eentonigheid, juist omdat er weinig ruimte is om even adem te halen. Het heeft ook te maken met de gedateerde sound van de band. McLaughlin door een ouderwetse buizenversterker en Gary Husband op bijvoorbeeld een Fender Rhodes: hoe zou dat klinken met dit repertoire?
Gezien: Congo, 18.15-19.15, 9-7-2011, North Sea Jazz, Pieter van Hoogdalem
On Stage
John McLaughlin uiteraard op gitaar. Gary Husband speelt zowel toetsen als drums bij dit concert. Opvallend zijn de zwarte handschoenen die bassist Etienne Mbappé draagt, iets wat hem overigens helemaal niet lijkt te hinderen getuige zijn virtuoze spel. Ranjit Barot neemt de drums voor zijn rekening (er staan twee drumkits op het podium).
Wat
De gitarist was eind jaren zestig van grote invloed op Miles Davis, met wie hij destijds speelde ten tijde van de switch die Davis maakte naar meer rock georiënteerde muziek. En zijn Mahavishnu Orchestra veroorzaakte begin jaren zeventig een revolutie in gitaarland. Het kwartet laat vandaag een potje ouderwetse fusion en jazzrock horen met zowel recent materiaal als oudere stukken uit het enorme repertoire van McLaughlin. Maar verdorie wat een gedateerd geluid, alsof je meer dan twintig jaar in het verleden wordt teruggezonden. De synth geluiden lijken rechtstreeks uit de jaren tachtig afkomstig en zijn eigenlijk heel erg fout. Het gitaargeluid van McLaughlin klinkt erg digitaal en de oversturing is schril en dunnetjes. Dan hoor ik toch liever de echte vintage sounds uit de jaren zeventig met een pure toon. Toch wordt er ontzettend virtuoos gespeeld door alle bandleden. McLaughlin lijkt op z'n gemak en blijft verbluffen met zijn supersnelle solo's over de meest exotische maatsoorten.
Publiek
Al een half uur voor aanvang zijn alle stoelen bezet en vlak na het begin is het dringen geblazen in de Congo tent, waar vooral liefhebbers van het eerste uur staan samengepakt. De stortvloed aan noten lijkt niemand te verstikken en wordt juist dankbaar ontvangen.
Moment
Het is aanstekelijk om te zien hoe Husband tijdens diverse nummers zijn keyboard even verruilt voor een drumintermezzo om daarna weer snel door te spelen op toetsen.
Oordeel
Alle vier de musici beheersen hun instrumenten tot in de puntjes en er worden geen fouten gemaakt. Toch wordt het optreden gekenmerkt door eentonigheid, juist omdat er weinig ruimte is om even adem te halen. Het heeft ook te maken met de gedateerde sound van de band. McLaughlin door een ouderwetse buizenversterker en Gary Husband op bijvoorbeeld een Fender Rhodes: hoe zou dat klinken met dit repertoire?
Gezien: Congo, 18.15-19.15, 9-7-2011, North Sea Jazz, Pieter van Hoogdalem
.jpg)
