Klassieke salsa in een vliegtuighangar
De uitmuntende salsa van Blades en het orkest van Delgado lijdt onder de slechte akoestiek. Met wat goede wil is er omheen te luisteren en kan er gedanst worden.
Wat
Gelukkig kruipt het bloed waar het niet gaan kan en is Blades de laatste jaren weer op tournee. Met het orkest van Roberto Delgado belooft het een krachtige, swingende avond worden. De meest klinkende naam in het orkest is die van Jimmy Bosch, een van de beste latin trombonisten van dit moment. Salsa Cubana, Salsa Panama! Fuego!
Hoewel Blades erg verkouden is zet hij een degelijke set neer. Zijn stem slaat zo nu en dan over maar klinkt verder zoals we hem al decennia kennen. Veel ruimte is er voor Jimmy Bosch die het collectief nog eens naar een hoger plan trekt.
En beperkende factor bij dit optreden is het slechte geluid. Van de zaal en van de mix. Het kitscherig synthesizer geluid is iets wat voor lief genomen moet worden bij veel latin maar als dit zo hard ingemixed wordt dat de blazers overstemt worden is er iets grondig mis. De essentie, de drijvende kracht van de blazers en percussie komt zo niet uit de verf waardoor de muziek deels doodslaat voordat het de luisteraar bereikt. Het vraagt veel van de luisteraar.
Opvallend
Opvallend is dat Blades zijn teksten van een autocue haalt. Hij draagt de teksten voor van twee enorme monitoren op het podium. Onvermijdelijk is de medley waarmee wordt afgesloten. Omdat er op een jazzfestival wordt gespeeld wordt er een salsa versie van Mack the knife ingezet, vervolgd door de west side stories I like to be in America. Een toepasselijk slot voor een goed optreden.
Publiek
Onvermijdelijk bij een optreden van een salsalegende van dit kaliber zijn de dansende salsa stellen (en eenlingen bij gebrek aan danspartners) verspreid door de zaal. Veel kans om in Nederland salsa op dit niveau te horen is er niet.
Moment
Goede momenten zijn er in overvloed en hebben alle betrekking op één man: Jimmy Bosch. Hij is het meest vaardig van alle muzikanten en geeft het optreden het elan wat het nodig heeft op dit festival.
Oordeel
Helaas is de geluidskwaliteit in de nieuwe Maas wanstaltig. Deze zaal een badkuip noemen is een understatemant. Daarnaast liet de mix ook nog eens veel te wensen over. Het vergt accommodatievermogen om daar doorheen te luisteren maar als dat eenmaal gelukt is – met een compliment aan de luisteraar – blijft de krachtige, dansbare muziek van Blades en het orkest van Delgado over. Blades is zich er van bewust dat Jimmy Bosch één van de belangrijkste exponenten van de moderne salsa is en geeft hem de ruimte en waardering die hij verdient. Zijn solo's en improvisatievermogen stijgen hoog boven alles op het podium uit en zorgt er voor dat Blades op zijn plek is op een jazzfestival. Luisterip: Soneando trombon van Jimmy Bosch.
Gehoord: vrijdag 08/07/11 – 22:30 tot 23:45 Maas, André Klaver
Wat
Gelukkig kruipt het bloed waar het niet gaan kan en is Blades de laatste jaren weer op tournee. Met het orkest van Roberto Delgado belooft het een krachtige, swingende avond worden. De meest klinkende naam in het orkest is die van Jimmy Bosch, een van de beste latin trombonisten van dit moment. Salsa Cubana, Salsa Panama! Fuego!
Hoewel Blades erg verkouden is zet hij een degelijke set neer. Zijn stem slaat zo nu en dan over maar klinkt verder zoals we hem al decennia kennen. Veel ruimte is er voor Jimmy Bosch die het collectief nog eens naar een hoger plan trekt.
En beperkende factor bij dit optreden is het slechte geluid. Van de zaal en van de mix. Het kitscherig synthesizer geluid is iets wat voor lief genomen moet worden bij veel latin maar als dit zo hard ingemixed wordt dat de blazers overstemt worden is er iets grondig mis. De essentie, de drijvende kracht van de blazers en percussie komt zo niet uit de verf waardoor de muziek deels doodslaat voordat het de luisteraar bereikt. Het vraagt veel van de luisteraar.
Opvallend
Opvallend is dat Blades zijn teksten van een autocue haalt. Hij draagt de teksten voor van twee enorme monitoren op het podium. Onvermijdelijk is de medley waarmee wordt afgesloten. Omdat er op een jazzfestival wordt gespeeld wordt er een salsa versie van Mack the knife ingezet, vervolgd door de west side stories I like to be in America. Een toepasselijk slot voor een goed optreden.
Publiek
Onvermijdelijk bij een optreden van een salsalegende van dit kaliber zijn de dansende salsa stellen (en eenlingen bij gebrek aan danspartners) verspreid door de zaal. Veel kans om in Nederland salsa op dit niveau te horen is er niet.
Moment
Goede momenten zijn er in overvloed en hebben alle betrekking op één man: Jimmy Bosch. Hij is het meest vaardig van alle muzikanten en geeft het optreden het elan wat het nodig heeft op dit festival.
Oordeel
Helaas is de geluidskwaliteit in de nieuwe Maas wanstaltig. Deze zaal een badkuip noemen is een understatemant. Daarnaast liet de mix ook nog eens veel te wensen over. Het vergt accommodatievermogen om daar doorheen te luisteren maar als dat eenmaal gelukt is – met een compliment aan de luisteraar – blijft de krachtige, dansbare muziek van Blades en het orkest van Delgado over. Blades is zich er van bewust dat Jimmy Bosch één van de belangrijkste exponenten van de moderne salsa is en geeft hem de ruimte en waardering die hij verdient. Zijn solo's en improvisatievermogen stijgen hoog boven alles op het podium uit en zorgt er voor dat Blades op zijn plek is op een jazzfestival. Luisterip: Soneando trombon van Jimmy Bosch.
Gehoord: vrijdag 08/07/11 – 22:30 tot 23:45 Maas, André Klaver
.jpg)
